Tim Akkerman gaat voor de muziek die hij leuk vindt, populair of niet

Tim Akkerman (38) presenteerde gisteravond, tien jaar na zijn vertrek bij Di-rect, zijn derde album. Met Lions Don’t Cry sluit de Haagse zanger een roerige periode af.

Zijn eerste albumpresentatie in vijf jaar tijd zorgde voor de nodige spanning bij Tim Akkerman. ,,Ik sta niet bekend als tekstvast en het duurt even voordat je nieuwe muziek ‘in je huid’ krijgt. Ik ben net een vergiet en liet daarom ook een autocue meedraaien. Ik ben door dingen in het publiek snel afgeleid. En als het niet lekker gaat, dan kun je het ook nog eens goed aan mij zien. Juist daarom ben ik zo blij met deze band. Mocht ik het even niet meer weten, dan gaan mijn bandleden onverstoorbaar verder.”

Met ‘Tim Akkerman en The Ivy League’ heeft de Haagse zanger eindelijk weer een vaste groep muzikanten om zich heen verzameld. ,,De naam van de band is een knipoog naar de sportcompetitie tussen acht noordoostelijke Amerikaanse universiteiten. We zijn samen de crème de la crème van de muziekwereld.”

Het was een bewuste keuze om zijn eigen naam te blijven gebruiken. ,,Ik schaam me niet voor mijn naam en het is ook wel makkelijk: als ik mijn naam niet meer gebruik dan heb ik bijvoorbeeld op Spotify een nieuw account nodig. Bovendien doet het me denken aan mijn jeugdidool en zijn samenstelling: ‘Bruce Springsteen & The E Street Band’. De naam van de band zorgt nu voor herkenning en voor een collectief.”

Sinds zijn vertrek uit de succesvolle Haagse band Di-rect, op de kop af tien jaar geleden, koos Akkerman muzikaal zijn eigen weg. Het album Anno (2011) produceerde hij op eigen houtje, terwijl hij The Journey (2014) met zijn nieuwe band maar onder zijn eigen naam uitbracht. ,,De demo, inclusief zang en de muziek, maak ik zelf en neem ik mee naar de band. Samen kiezen we dan voor de verdere invulling.”

Bron: AD.nl 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *